happy moments, frustrations, dreams, goals, travels, photography, politics, advocacy
Wednesday, September 30, 2009
Ang aking Kwento nang umiyak si Ondoy
around 9am: Paglabas ko sa gate sumakay na lang ako ng taxi kasi hassle maglakad/sumakay sa jeep kapag maulan. May konti nang tubig sa labas ng gate namin, pero kampante akong pumasok sa opisina kasi akala ko huhupa din naman kaagad ang tubig gaya nung mga nakaraang incidents. Pero madami kaming nadaanan na may mga tubig sa San Juan.
11am: Sa opisina habang nanonood ng news, nagulat kaming lahat sa balitang mabilis na tumataas ang tubig. Bago maglunch, tumawag ako sa kapitbahay namin para alamin ang sitwasyon. Mataas na nga daw ang tubig at naglilipat na sila ng mga gamit sa 2nd floor, salamat sa kanila at natulungan ang mga kasama ko sa bahay na maglipat ng mga gamit.
After lunch, nagdesisyon na kaming magsiuwian. Ako nais kong makauwi thinking kakayanin kong suungin ang baha sa may saamin.
2pm: after matapos ang mga dapat gawin nagsiuwian na nga kami. Habang nasa MRT Santolan, nakita naming baha na pati sa ibang parte ng EDSA. Nakakagulat, matagal din dumating ang mga tren, halos isang oras na kaming naghihintay pero wala pa rin.
Around 3pm: Dumating na nga ang train, halos sunud-sunod. Marahil may nasiraan na train kaya natagalan.
Pagdating namin sa Farmers Mabagal ang lakad ng mga tao, siksikan talaga. Sarado naman ang Farmers dahil baha na nga duon. Deretso na kami sa Gateway para sumakay naman ng LRT.
Andaming tao, lahat nagmamadaling makauwi, nagaalala na sa mga pamilya nila marahil. Lahat nagpapasensya at kalmado pa naman.
Sa hindi inaasahang pagkakataon, nawalan ng kuryente sa LRT2, naawa tuloy ako sa buntis na nasa unahan kong hindi lumabas ang ticket dahil sakto sa pag-brownout, naihulog nya na lahat ng coins nya. Kaya kinailangan nya pang pumunta sa Assistance Office. Nagkahiwalay kami ni Cecille na aking kaibigan at katrabaho. Buti namataan ko na sya agad sa loob.
Ayun na nga, nakakuha na ako ng ticket, pawala-wala din ang mga signal ng mga telepono. Pagkasay ng train, nakita namin ni Cecille na matindi talaga ang nangyayari.
Chat: Uhm, V. Mapa na lang kaya ako bumaba noh?
Cecille: Onga baka mas okay dun.
Chat: Yikes grabe oh, tingnan mo, pati save more inabot, hala! lubog ang buong Araneta Ave.
Cecille: 'Wag na lang ikaw dito sa Pureza na lang.
Chat: Onga eh, mas mataas pa yata dito ang tubig eh.
Chat: Nakakatakot naman, maglakad na lang kaya ako pagdating sa Pureza, kaya lang baka naman mahulog ako sa manhole...Basta Ces ha? kapag nawala ako at hindi makita, sabihin mo kasama mo ako umuwi at bumaba sa Pureza Station. Ha??
Cecille: Ngek, anu ka ba?...(smiles)
Chat: Eh, basta (laughing)
Pagdating sa Pureza, halos beywang na ang tubig sa kalsada. Nakakatakot naman maglakad so tingin-tignin muna. Hanggang sa mag-desisyon na akong bumaba at mag-abang ng mga tinutulak-tulak na kariton, pedicab at mga inflatable beds basta makatawid sa baha, yun ang nasa isip ko nun. Saka na ulit magdesisyon kung papano makarating sa bahay.
Salamat naman sa mga lalaking nagtutulak ng kariton at may konting bayad, mura lang silang maningil, kahit alam kong mahirap ang ginagawa nilang yun.
Around 4pm: Nakarating na nga ako sa may Lourdes Hospital, wala kong magawa, hindi ko naman kakayanin sumuong dun sa baha, kung hanggang hita lang sana pwede pa, pero sa nakikita ko, nagsisilangoy sila. Hanggang leeg kasi ang tubig.
Text sa mga kakilala, ang goal ko lang ang may matulugan, basang-basa na din ako katulad ng mga tao sa paligid ko, may payoing pero tumatagos na ang ulan doon.
Hanggang sa nakontak ko ang aking kaibigan noong kolehiyo na si Donna. Matagal pa kaming nagpalitan ng text message kasi akala nya hindi ako yun. Mahirap na nga naman baka may mga nagsasamantala lang ng pagkakataon.
Naiintindihan ko naman sya, di ko kasi sya matawagan nun kasi hindi ko makontak, marahil nakadivert. Hanggang sa gumamit sya ng smart at natawagan ko sya.
Iniisip ko kung papasok ako sa mga lodge dun sa Sta. Mesa pero no good, wala na ako halos pera. Last resort ay kapalan ang mukha at iwanan ang aking Digicam kung papayag sila.
Around 6pm: Nakaset-up na sa wakas ang rescue team, kung kelan madilim na at dala ang kanilang nag-i-isang rubber boat.
Nagdesisyon akong bumalik sa Stop n Shop. Nilakad ang papunta sa bahay ng aking kaibigan. Sa tinagal-tagal naming nagpaplano na magkita at pumasyal sa kani-kaniyang bahay, noon lang namin nagawa. Sobrang lapit lang pala talaga namin sa isa't isa. Sa wakas may natuluyan din ako.
Pasalamat na din ako at ang aking kakilala ay alam kong nasa maayos na kalagayan, maliban sa ibang wala na talaga akong contact.
Salamat na lang at sa ngayon, maayos naman lahat.
Nakakatuwa ang ipinapakitang pagkakaisa ng mga Pilipino sa bawat isa.
Makakabangon din ulit tayo!!...Salamat sa Lahat! Pagpalain tayo ng Poong Maykapal...:)
For Pictures visit this link: http://www.facebook.com/album.php?aid=2038723&id=1441895450&l=0e5d28433d
Sunday, September 20, 2009
Don't give up...^_^
To all who knew and reading this blog here's a song for you!...and to my friends who are feeling down, remember:
"Don't give up
It's just the weight of the world
It's just the weight of the world
When your heart's heavy
I...I will lift it for you" (you can see that as me talking to you or more appropriately GOD who's just up there looking down upon us)...*winks*
I...I will lift it for you" (you can see that as me talking to you or more appropriately GOD who's just up there looking down upon us)...*winks*
"You Are Loved (Don't Give Up"-Josh Groban
Don't give up
It's just the weight of the world
When your heart's heavy
I...I will lift it for you
Don't give up
Because you want to be heard
If silence keeps you
I...I will break it for you
Everybody wants to be understood
Well I can hear you
Everybody wants to be loved
Don't give up
Because you are loved
Don't give up
It's just the hurt that you hide
When you're lost inside
I...I will be there to find you
Don't give up
Because you want to burn bright
If darkness blinds you
I...I will shine to guide you
Everybody wants to be understood
Well I can hear you
Everybody wants to be loved
Don't give up
Because you are loved
You are loved
Don't give up
It's just the weight of the world
Don't give up
Every one needs to be heard
You are loved
from: http://www.azlyrics.com/lyrics/joshgroban/youareloveddontgiveup.html
Saturday, September 19, 2009
Been a while
There are many things to be thankful for, many options. There are big decisions made and so far things are going on smoothly.
Matters of heart, socializing and finances are just fine, they can cope up with my busy schedule!!..rotfl!!...
Kidding aside, I think I am 100 percent satisfied with my life! Despite the literal rainy days, every day is a sunny day for me. There were passing clouds but not big as a cumulonimbus clouds that brings heavy rain, lightning and thunderstorms.
Be thankful and be blessed always! Remember,what we feel about life is just a matter of perspective. We are what we think, we are what we want us to be!
God bless you!
Friday, September 18, 2009
New skins for my sites
Wednesday, September 9, 2009
New blogsite..^_^
Friday, September 4, 2009
A Balanced Life for a Good Life

Earlier today, a thought kicked me hard. A realization. Just this morning I suddenly realized that I should go to church every Sunday to give praise to God. For all the blessings that I have been receiving, I think that my prayers in solitude are not enough to show how thankful I am with my life.
Monday, August 31, 2009
Looking forward owning a new bike!:D


I miss biking a LOT! and I asked my brother (when he visited Manila over the weekend) for a price range of good bikes. Then he told me that he can assemble good one for me. He's planning to assemble bike using alloy, disc brakes and many more...Only I need to save for it..hmmmnnn..
Saturday, August 29, 2009
Future plans starts with a dream
Planning is just the tip of the iceberg, bulk of it will depend on how you plan and do for it. Dreams play a big role, for without it, you can never see the future.
THAT, I assure you is clear in my mind.
They say never get tired of dreaming because it keeps the fire burning and it keeps you going but be sure also that whatever happens you can handle yourself emotionally.
I have many dreams, and as I grow 'older', more dreams comes in mind, some of my childhood dreams were retained and some were just thrown out of my mind but I never forget the reasons why I had once dreamt of that.
Many people who have talked to me said that they see me as one of the future politician in our town. This has always caught me off-guard for I know I have no plans of running in the future. But as time passed by, it seemed like it had always been my calling.
One thing is for sure, when the right time comes, I will not ponder more on the idea of serving the people.
Wednesday, August 26, 2009
A tribute to Nikon users
Tuesday, August 25, 2009
How lucky can one get?




I can now claim that I am one of the luckiest person in this world. I cannot count how many item I had bought in a super sale since this year came.


